بیماری پوستی مولوسکوم یا زگیل آبکی: علت ودرمان

1

مولوسکوم کانتاجیوسویم یا زگیل آبکی یک عفونت ویروسی پوستی شایع است. زگیل آبکی یک بیماری است که در همه نقاط جهان دیده می‌شود و غالباً کودکان و جوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مشخصه این ضایعات پوستی، برآمدگی‌هایی به رنگ صورتی، سفید یا گوشتی رنگ است.

زگیل آبکی بر اساس مشخصات ظاهری آن توسط پزشک تشخیص داده می‌شود و البته در موارد عدم اطمینان برای تشخیص آن باید آزمایش‌هایی انجام شود. در حال حاضر برخی روش‌های درمانی اولیه برای درمان این بیماری وجود دارد اما به طور معمول این روش‌ها به خصوص برای کودکان پیشنهاد نمی‌شوند. روش‌های درمانی شامل روش تخریبی کورتاژ، لیزر درمانی یا استفاده از کرم‌های موضعی است.
برای کسب اطلاعات و تعیین وقت ملاقات می‌توانید با شماره تلفن ۲۷۴۳۷ تماس بگیرید.

زگیل آبکی یا مولوسکوم کانتاجیوسویم


2

بیماری زگیل آبکی یک بیماری شایع بوده که در آن برجستگی‌های زگیل مانند (مولوسکا) روی پوست ایجاد می‌شود. این بیماری به وسیله ویروس‌ها ایجاد شده و می‌تواند از طریق تماس پوست با حوله‌ها، فلانل، اسباب‌بازی‌های نرم آلوده و... منتقل شود.  این بیماری خطرناک نیست و معمولاً پس از ۱۲ تا ۱۸ ماه بدون نیاز به انجام اقدامات درمانی خوب می‌شود.

زگیل‌های آبکی چه شکلی هستند؟


برجستگی‌های کوچک (مولوسکوم) توده‌هایی به شکل مروارید و با رنگ متمایل به صورتی هستند که روی پوست ایجاد می‌شوند. هر زگیل (مولوسکوم) به شکل توده‌های متورم و گرد روی پوست دیده می‌شود که اندازه آنها حدود ۲ تا ۵ میلی‌متر است. یک گودی کوچک غالباً در بالای هر زگیل ایجاد می‌شود. اگر شما زگیل‌ها را فشار دهید یک مایع لزج سفید رنگ از آن خارج می‌شود. در بسیاری از موارد کمتر از ۳۰ زگیل روی پوست ایجاد می‌شود.
در برخی موارد زگیل پوستی در قسمت‌های مختلف بدن دیده می‌شوند. این زگیل‌ها معمولاً به صورت گروهی و دسته‌ای ایجاد می‌شوند. این زگیل‌های آبکی ممکن است در هر قسمت از بدن ایجاد شوند اما به ندرت در کف دست و پاها دیده می‌شوند.

علل ایجاد زگیل‌های آبکی


این زگیل‌ها عامل ویروسی دارند که می‌تواند از طریق تماس‌های پوست با پوست منتقل شوند. شما همچنین ممکن است با لمس اشیا‌ئی که آلوده به این ویروس هستند به آن مبتلا شوید. برای مثال با استفاده از حوله، فلانل یا اسباب‌بازی‌های نرم که متعلق به فرد مبتلا به زگیل‌های آبکی است این ویروس منتقل می‌شود. وقتی که قسمتی از بدن مورد تهاجم این زگیل‌ها قرار می‌گیرد پس از مدتی این ویروس به تمام نقاط بدن گسترش پیدا می‌کند. البته بسیاری از مردم در برابر این ویروس مقاوم هستند؛ بنابراین این افراد در صورت تماس با افراد مبتلا به زگیل‌های آبکی از آنها واگیر نمی‌گیرند.
در بزرگ‌سالان ویروس در صورت تماس پوست با پوست در روابط جنسی منتقل می‌شود. اگر این ویروس منتقل شد اولین زگیل معمولاً در قسمت تحتانی بدن و روی شکم ایجاد می‌شود. اگر این اتفاق افتاد شما باید انتقال عفونت‌های دیگر جنسی را نیز مورد بررسی قرار دهید.

چه کسانی مستعد ابتلا به زگیل‌های آبکی هستند؟


زگیل‌های آبکی می‌تواند هر شخصی را در هر سنی هدف قرار دهند. این بیماری در کودکان شایع‌تر است به خصوص در کودکان بین سنین ۱ تا ۴ سالگی. البته این بیماری می‌تواند به ندرت در بزرگ‌سالان ایجاد شود. افرادی که سیستم ایمنی بدن آنها به صورت طبیعی کار نمی‌کند بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند (برای مثال افراد مبتلا به ایدز یا افرادی که تحت شیمی‌درمانی یا درمان‌های استروئیدی هستند)

زگیل‌های آبکی چگونه شکل می‌گیرند؟


زگیل‌های روی پوست معمولاً ۲ تا ۸ هفته پس از انتقال ویروس به وجود می‌آیند. معمولاً هر زگیل چند هفته تا چند ماه باقی می‌ماند و پس از آن پوسته شده و از بین می‌رود. البته تا زمانی که ویروس در نواحی دیگر پوست گسترش می‌یابد زگیل‌های جدید مانند زگیل‌های قدیمی تمایل به تشکیل شدن دارند؛ بنابراین این زگیل‌ها ممکن است به وجود آمده و پس از چند ماه از بین بروند.
معمولاً ۱۲ تا ۱۸ ماه طول می‌کشد تا زگیل‌ها به طور کامل از بین بروند. در برخی موارد بیماری بیش از دو سال طول می‌کشد و در برخی موارد ممکن است تا پنج سال هم ادامه پیدا کند. برای برخی از مردم مهم‌ترین مشکل این زگیل‌ها ظاهر ناخوشایند آنها است. بیشتر کودکان از وجود این زگیل‌ها احساس ناراحتی نمی‌کنند.

آیا زگیل‌های آبکی جدی و خطرناک هستند؟


زگیل‌های ایجاد شده روی پوست معمولاً، دردناک، خارشی و خطرناک نیستند. وقتی که این زگیل‌ها از بین می‌روند معمولاً اسکاری از خود باقی نمی‌گذارند اما گاهی یک ناهمواری کوچک باقی می‌ماند. در تعداد کمی از افراد پوست در محل زگیل‌ها نازک‌تر به نظر می‌رسد. در برخی از موارد پوست نزدیک به زگیل‌های آبکی به وسیله باکتری عفونی می‌شوند. این عفونت‌ها به وسیله مصرف داروها یا کرم‌های موضعی آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند. به ندرت یک زگیل در پلک چشم ایجاد شده و باعث التهاب و تورم آن می‌شود. پس از بین رفتن زگیل‌های آبکی شما به طور طبیعی در برابر این ویروس‌ها ایمن شده و ابتلای دوباره به آنها به ندرت اتفاق می‌افتد.

درمان زگیل‌های آبکی


معمولاً به علل زیر بهتر است هیچ اقدامی برای درمان مولوسکوم انجام نشود به خصوص در کودکان

  • زگیل‌های کوچک (مولوسکوم) روی پوست پس از یک دوره ۱۲ تا ۱۸ ماهه به‌خودی‌خود از بین می‌روند. هجوم این زگیل‌ها باعث ایجاد محدودیت در انجام فعالیت‌های روزمره مانند رفتن به مدرسه، انجام فعالیت‌های ورزشی، شنا و ... نمی‌شود
  • بسیاری از روش‌های درمانی دردناک هستند (مانند استفاده از محلول نیتروژن)
  • در برخی از روش‌های درمانی ممکن است پوست اطراف زگیل بسوزد
  • در بسیاری از روش‌های درمانی احتمال به جا ماندن اسکارهای پوستی وجود دارد. اگر این زگیل‌ها خودبه‌خود از بین بروند به ندرت اسکاری از خود به جای می‌گذارند
  • واقعاً مدرکی دال بر افزایش سرعت بهبود زگیل‌ها با استفاده از روش‌های درمانی موجود وجود ندارد

کرم‌های موضعی

  • در برخی موارد انجام اقدامات درمانی خواسته می‌شود به خصوص اگر ظاهر این زگیل‌ها بسیار ناخوشایند شود یا وجود آنها باعث ایجاد اختلال شود و یا این زگیل‌ها به طور وسیعی گسترش یابند. شما برای درمان این زگیل‌ها باید با پزشک عمومی مشورت کنید
  • کرم‌ها و لوسیون هایی برای مصرف وجود دارند. همان طور که قبلاً گفته شد بیشتر پزشکان مطمئن نیستند که کدام کرم بهترین است یا حتی در مورد اثربخشی استفاده از این کرم‌ها نیز اطمینانی وجود ندارد. برخی گزینه‌هایی که مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:
  • بنزوئیل پروکساید
  • هیدروژن پروکساید
  • هیدروکسید پتاسیم
  • استفاده از ید
  • کرم ایمی کیومود (معمولاً توسط متخصصان پوست برای افرادی که در سیستم ایمنی بدنشان اختلالاتی وجود دارد تجویز می‌شود.)

دارو درمانی

در مواردی که کورک‌ها روی بدن گسترش پیدا می‌کنند، سایمتیدین دارویی است که معمولاً برای مشکلات معدوی تجویز شده و در پوست نیز برای درمان زگیل به کار برده می‌شود، این دارو به صورت خوراکی مصرف می‌شود. برخی از مدارک نشان می‌دهد که اگر ۴۰ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن فرد در هر روز که بین دو دوز روزانه تقسیم می‌شود برای دو ماه مصرف شود می‌تواند کاملاً مؤثر واقع شود اما نویسندگان این مطالعه معتقدند که روی این پیشنهاد باید تحقیقات بیشتری صورت پذیرد.

لیزر درمانی

3

پزشکانی که مطب آنها به دستگاه‌های لیزر مجهز است می‌توانند برای درمان زگیل‌های آبکی از لیزر استفاده کنند. هر زگیل باید به صورت مجزا درمان شود و ویروس داخل آن کشته شود. زگیل پس از دو هفته شروع به از بین رفتن می‌کند. معمولاً برخلاف برخی روش‌های درمانی دیگر مانند فریز کردن با مایع نیتروژن یا به‌کارگیری روش‌های جراحی، پس از انجام این روش درمانی اسکاری باقی نمی‌ماند یا تغییر رنگ در پوست ایجاد نمی‌شود. البته پوست اطراف زگیل ممکن است آلوده به ویروس باقی بماند و زگیل‌های جدید تا زمانی که این ویروس وجود دارد ممکن است پدید آیند.

کورتاژ

4

کورتاژ یا مایع نیتروژن می‌تواند در ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از بی‌حسی موضعی مانند مخلوط یوتکیک بیحسی موضعی یا کرم لیدوکائین ۴ درصد با پانسمان انجام شود. کرم باید به اندازه معقول مورد استفاده قرار گیرد زیرا می‌تواند باعث ایجاد سم سیستمی به خصوص در کودکان شود. در بزرگ‌سالان کورتاژ بسیار مؤثر است اما اگر بدون بی‌حسی انجام شود دردناک است. پزشک معمولاً ترکیبی از روش‌های درمانی مانند استفاده از مایع نیتروژن یا کرم رتینوئید را برای استفاده در منزل تجویز می‌کند. این روش درمانی معمولاً موفقیت‌آمیز است اما معمولاً حصول نتیجه ان در برخی بیماران ۱ تا ۲ ماه طول می‌کشد.