بیماری گال ، علائم و درمان

01

گال، نوعی بیماری مسری پوستی است که توسط کنه‌ی کوچکی که در زیر پوست لانه می‌کند، ایجاد می‌شود. از نشانه‌های اصلی این بیماری خارش شدیدی است که شب‌ها بدتر می‌شود. این عارضه همچنین باعث جوش زدن پوست در نواحی لانه‌سازی این کنه می‌شود.

اکثر موارد بیماری گال، فقط با معاینه‌ی مستقیم زخم قابل تشخیص هستند. ممکن است پزشک، روغنی طبیعی را بروی جوش‌ها مورد استعمال قرار دهد و از یک چاقوی کوچک جراحی برای برداشتن یک نمونه‌ی کوچک از پوست استفاده کند. برای مشاهده‌ی این انگل و تخم‌های آن، این نمونه در زیر دستگاه میکروسکوپ مورد بررسی قرار می‌گیرد. شما می‌توانید برای تشخیص ماهیت اصلی مشکل خود و بهره‌مندی از بهترین شیوه‌های درمانی این عارضه و بهترین تکنیک‌های رفع آثار زخم‌های ایجاد شده، به کمک لیزر درمانی و لایه‌برداری از پوست، با پزشکان ما در کلینیک زیبایی صدف دیدار کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت وقت ملاقات از طریق شماره‌های ۰۲۱۲۷۴۳۷ با ما تماس بگیرید.

گال


02

نوعی کنه عامل اصلی بروز این بیماری است. این حشره‌ی هشت پا، که کنه‌ی خارش‌آور انسانی نیز نامیده‌ می‌شود، به قدری ریز است که شما قادر به دیدن آن برروی پوست خود نیستید. زمانیکه این کنه در زیر بالاترین لایه‌ی پوست لانه‌سازی کند و حیات و تغذیه‌ی خود را آغاز کند، فرد دچار بیماری گال می‌شود. واکنش پوست در برابر این کنه، بصورت خارش و جوش‌های شدید پوستی بروز پیدا می‌کند.

این کنه می‌تواند از شخص آلوده به شخص دیگری سرایت کند. اغلب افراد، معمولاً به علت تماس مستقیم پوستی به بیماری گال مبتلا می‌شوند. گاهی نیز ممکن است، اقلام آلوده مانند رختخواب، لباس و یا مبلمان می‌تواند عامل انتقال این کنه باشد. این کنه در حدود ۴۸ تا ۷۲ ساعت بدون تماس با انسان می‌تواند زنده بماند. هر ساله میلیون‌ها مورد ابتلا به بیماری گال در سرتاسر جهان گزارش می‌شود.

هرکسی می‌تواند به بیماری گال دچار شود. تمام افراد از هر سن، نژاد و سطح درآمدی، در معرض ابتلا به این عارضه قرار دارند. حتی افرادی که بسیار تمیز و پاکیزه هستند نیز ممکن است به بیماری گال دچار شوند. این بیماری به سادگی در خانه‌های سالمندان و مراکز مراقبتی بزرگ، گسترش می‌یابد. خوشبختانه تشخیص و درمان این عارضه به کمک یک متخصص پوست امکان‌پذیر است. با توجه به شیوه‌های درمانی امروزی، بیماری گال فقط اندکی ناراحتی زودگذر ایجاد می‌کند.

علائم و نشانه‌ها


03

پس از لانه‌سازی کنه در پوست، مدتی طول خواهد کشید تا علائم و نشانه‌های بیماری گال نمایان شوند. در صورتیکه فرد سابقه‌ی ابتلا به بیماری گال را داشته باشد، خارش معمولاً بعد از ۱ تا ۴ روز شروع می‌شود. در صورتیکه فرد برای نخستین بار به این مشکل دچار شده باشد، معمولاً بدن پس از گذشت مدت زمانی نسبت به این کنه واکنش نشان می‌دهد. ممکن است علائم در این حالت پس از ۲ تا ۶ هفته ظاهر شوند.

علائم و نشانه‌های بیماری گال عبارتند از:

خارش، عمدتاً در شب

  • خارش شایعترین علامت این عارضه است. این خارش ممکن است به حدی شدید باشد که فرد را از خواب بیدار کند.

جوش

  • بسیاری از افرادی که به بیماری گال مبتلا می‌شوند، جوش می‌زنند. این جوش‌ها معمولاً بصورت برآمدگی‌های کوچکی که اغلب یک خط را تشکیل می‌دهند، ظاهر می‌شوند. این برآمدگی‌ها می‌توانند بصورت کهیر، گزیدگی‌های کوچک، غدد زیر پوست و یا جوش باشند. در برخی از افراد نیز، حالتی پوسته پوسته شبیه به اگزما برروی پوست ایجاد می‌شود.

زخم

  • خارش محل جوش‌ها می‌تواند به زخم منجر شود. در برخی موارد ممکن است زخم‌ها عفونی شوند.

ایجاد لایه‌ای ضخیم برروی پوست

  • این لایه‌ی ضخیم زمانی تشکیل می‌شود که فرد به نوع شدیدی از بیماری گال به نام گال کراسته مبتلا شود. نام دیگر بیماری گال کراسته، گال نروژی است. در واقع این لایه‌ی پوستی ضخیم، محل زندگی صدها تا هزاران کنه و تخم آن‌ها خواهد بود. از آنجایی که کنه‌های بسیاری در این حالت در زیر پوست لانه می‌کنند، میزان جوش زدگی و خارش در این حالت بسیار شدید خواهد بود

ممکن است خارش شدید به خاراندن دائمی بدن منجر شود. خاراندن بی وقفه‌ی بدن، می‌تواند باعث عفونت شود. خاراندن بی‌وقفه‌ی بدن حتی ممکن است به سپسیس منجر شود، نوعی شرایط تهدید کننده‌ی زندگی که به علت ورود عفونت به خون ایجاد می‌شود.

گال در هر ناحیه‌ای از بدن ممکن است ایجاد شود. لیکن، اغلب کنه‌ها ترجیح می‌دهند در بخش‌های مشخصی از بدن لانه‌سازی کنند. متداول‌ترین مکان‌های ایجاد جوش و خارش عبارتند از:

  • دست‌ها: پوست بین انگشتان و اطراف ناخن‌ها، محل مورد علاقه برای لانه‌سازی کنه‌ها هستند.
  • بازوها: این کنه‌ها به آرنج و مچ دست نیز علاقه‌مند هستند.
  • بخش‌هایی از پوست که با لباس یا جواهر پوشیده می‌شوند: باسن، خط کمربند، آلت تناسلی و پوست اطراف نوک سینه، محتمل‌ترین مکان‌ها برای لانه‌سازی کنه‌ها محسوب می‌شوند. کنه‌ها همچنین، علاقه‌مند به لانه‌سازی در پوست مناطقی از بدن که با زیور آلاتی چون دستبند، بند‌ ساعت و یا حلقه پوشیده می‌شوند، نیز هستند.

چه کسانی به گال دچار می‌شوند؟


همه در معرض ابتلا به بیماری گال قرار دارند. از آنجایی که تماس مستقیم پوستی، شایع‌ترین روش انتقال این بیماری محسوب می‌شود، افراد زیر بسیار در معرض خطر قرار می‌گیرند:

  • کودکان
  • مادران کودکان خردسال
  • جونان فعال از نظر جنسی
  • ساکنین خانه‌ها سالمندان، خوابگاه‌ها و مراکز مراقبتی بزرگ

داشتن یک سیستم ایمنی ضعیف، می‌تواند احتمال ابتلا به بیماری گال را افزایش دهد. احتمال بروز خطر برای افراد مسن و سایر افرادی که از سیستم ایمنی ضعیفی به دلیل بیماری‌های چون ایدز، لنفوم و یا  لوسمی، برخوردارند، بیشتر است. این احتمال برای افرادی که عضوی پیوندی را دریافت کرده‌اند نیز بالاتر است.

چگونه یک پزشک می‌تواند بیماری گال را تشخیص دهد؟

یک پزشک غالباً به کمک معاینه‌ی بصری پوست بیمار، از سر تا پا، قادر به تشخیص بیماری گال خواهد بود.

ممکن است پزشک برای حصول اطمینان از بیماری گال، بخش کوچکی از پوست با هدف انجام آزمایش دقیق، از بدن جدا کند. این کار بدون درد است. پزشک نمونه‌ی جدا شده از پوست را روی یک اسلاید شیشه‌ای قرار می‌دهد و از زیر میکروسکوپ آن را مورد مشاهده و بررسی قرار می‌دهد. در صورتیکه کنه‌های عامل بیماری گال یا تخم‌های آن‌ها مشاهده شوند، ابتلا به بیماری گال قطعی خواهد بود.

درمان


شخص مبتلا به بیماری گال و افرادی که در تماس نزدیک با او قرار داشته‌اند باید تحت درمان قرار بگیرند. حتی افرادی که هیچگونه علائم یا نشانه‌هایی از خود بروز نداده‌اند نیز باید درمان شوند. تنها راه جلوگیری از شیوع این بیماری در هفته‌های بعد، انجام این کار است.

اکثر افراد را می‌توان با استفاده از داروهای استعمالی برروی پوست درمان کرد. این داروها معمولاً برای تمام نواحی بدن، از گردن به پایین، مورد استفاده قرار می‌گیرند. نوزادان و کودکان خردسال ممکن است به درمان‌هایی برای صورت و پوست سر خود نیز نیاز داشته باشند. متخصص پوست دستورالعمل خاصی را برای آن‌ها ارائه خواهد داد.

اکثر داروها در موقع خواب مورد استفاده قرار می‌گیرند. با بیدار شدن بیمار، آثار این دارو کاملاً پاک خواهند شد. ممکن است نیاز باشد، که بیمار هفته‌ی بعد نیز این عمل را تکرار کند.

بسیار ضروریست که از دستورات متخصص پوست خود پیروی کنید. درمان پوست، بیش از آنچه که برای شما تجویز شده است، می‌تواند میزان خارش و جوش‌زدگی را وخیم‌تر کند.

داروهایی که برای درمان این عارضه ممکن است تجویز شوند، عبارتند از:

  • کرم ۵% پرمترین. این کرم رایج‌ترین شیوه‌ی درمان بیماری گال است. این درمان برای نوزادان یک ماهه تا زنان باردار بی خطر است.
  • لوسیون ۲۵% بنزیل بنزوات.
  • پماد ۱۰% گوگرد.
  • کرم ۱۰% کروتامیتون.
  • لوسیون ۱% لیندان.

درمان شیوع گال

مواردی از بیماری گال که بخش عمده‌ای از بدن را شامل می‌شوند و یا گال کراسته، اغلب برای درمان، نیاز به داروهای قوی‌تری دارند.ممکن است برای بیماران مبتلا به این نوع از گال، ایورمکتین تجویز شود. این دارو برای کودکان و بیماران مبتلا به HIV مثبت نیز تجویز می‌شود. هرچند اکثر بیماران فقط به یک دز از این دارو نیاز خواهند داشت، لیکن ممکن است برای درمان برخی از بیماران ۲ یا ۳ دز از این دارو مورد استفاده قرار گیرد. این قرص‌ها معمولاً برای یک هفته مصرف می‌شوند.

درمان‌های دیگر

گاهی برخی از بیماران، به درمان‌های دیگری نیاز خواهند داشت. در این حالت پزشک ممکن است موارد زیر را نیز تجویز کند:

  • آنتی‌هیستامین: برای کنترل خارش و کمک به خوابیدن.
  • لوسیون پراموکسین: برای کنترل خارش.
  • آنتی‌بیوتیک: برای از بین بردن عفونت.
  • کرم استروئید: برای تسکین قرمزی، تورم و خارش.

درمان جای زخم


لیزر درمانی

04

روکش کردن پوست با استفاده از لیزر یا لیزر درمانی، تحولی جدید برای درمان آثار به جا مانده از بیماری گال است. باریکه لیزری با تحریک تولید کلاژن قادر به بهبود ظاهر آثار این بیماری و بافت آن‌ها خواهد بود. این روش درمانی برای بیمارانی که زندگی پرمشغله‌ای دارند و امکان دور ماندن از محل کار برای آن‌ها وجود ندارد، روشی بسیار ایده آل خواهد بود. نتایج این شیوه‌ی درمانی بسیار سریع، با حداقل دوره‌ی نقاهت، و بسیار محسوس خواهند بود.

لیزر فرکشنال Co2، روشی برای روکش کردن پوست است که از یک میکرو باریکه‌ی لیزری برای حذف ستونی از بافت به لایه‌های عمیق پوست استفاده می‌کند. این فرایند باعث بازسازی بافت و تشکیل کلاژن جدید در سراسر ناحیه‌ی تحت درمان می‌شود. این روش درمانی از این جهت که فقط بخشی از پوست در تماس با پرتوهای لیزری قرار می‌گیرد و محدود بودن دوره‌ی بهبودی آن به تنها چند روز، از محبوبیت خاصی برخوردار شده است.

لایه‌برداری شیمیایی

05

در این روش درمانی، از سمی شیمیایی به شیوه‌ای کنترل شده برای از بین بردن بافت آثار بیماری گال برروی پوست استفاده می‌شود. عمق مطلوب درمان برای زخم‌های بیماری گال، به شرایط تحت درمان بستگی دارد. پس از لایه برداری پوست مجدداً تشکیل می‌شود. پوست آسیب دیده از طریق رشد سلول‌ها از لایه‌های عمیق‌تر اپیدرم، بازسازی خواهد شد.